اوایل سال گذشته لایحه دولت در حذف ارز ترجیحی با تصویب حکم جنجالی در قانون بودجه 1401 عملیاتی شد. براساس نظر برخی کارشناسان این اتفاق سرآغاز تحولات منفی اقتصادی از جمله شوک تورمی شدید و شوک ارزی در سال 1401 بود. حذف ارز 4200 تومانی اگرچه دارای مزایایی هم بود ولی اجرای ناشیانه آن سبب شد زنجیرهای از اتفاقات در اقتصاد ایران رخ دهد که در نهایت منجر به تأثیرپذیری همه بخشهای اقتصادی از آن شد.
تا پیش از حذف ارز ترجیحی حدود 15 میلیارد دلار بانکی ارز 4200 تومانی برای واردات کالاهای اساسی و نهادههای دامی و دارو تخصیص پیدا میکرد. این میزان ارز با نرخ 4200 تومانی عرضه میشد و سرمایه در گردش ریالی آن در دوره 4ساله اجرای سیاست، رقم ثابت 60 هزار میلیارد تومان بود و حالا با حذف آن گرچه دولت موفق به حذف یارانه پرداختی و صرفه جویی در هزینه ها در حدود ۳۶۵ همت گردید ولی فشاری که بر گلوی طبقه متوسط و ضعیف جامعه وارد شد در قيمت مسکن و خودرو و مواد غذایی مردم چنان پدیدار شد که اثرات آن بر سفره مردم، معیشت، رفاه و درمان و بهداشت تا سالهای سال باقی خواهد ماند و گستره فقر در جامعه را، هر چه بیشتر گسترش خواهد داد.
به نظر شما دولت رئیسی عواید عظیم پولی حاصل از این حذف یارانهها را چگونه مصرف خواهد کرد؟
