🔹محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان نیز با رئیس جمهوری چین مذاکرات رسمی داشت که طی آن درمورد شراکت دو کشور و تلاشهای هماهنگی مشترک جهت تقویت همکاری دوجانبه گفتگو كرد.
سفر شی جینپینگ، رئیسجمهور چین به عربستان سعودی در دسامبر ۲۰۲۲ (آذر ۱۴۰۱) و امضای «توافقنامه شراکت استراتژیک جامع»، نقطه عطفی در روابط پکن و ریاض بود.
این توافق فراتر از یک بیانیه دیپلماتیک معمولی بود و ابعاد مختلفی داشت که میتوان آنها را در چند محور اصلی خلاصه کرد:
۱. همسویی استراتژیک (چشمانداز ۲۰۳۰ و کمربند و جاده):
این شراکت پیوند عمیقی میان «چشمانداز ۲۰۳۰ عربستان» (برنامه محمد بن سلمان برای متنوعسازی اقتصاد و کاهش وابستگی به نفت) و «ابتکار کمربند و جاده» چین ایجاد کرد. چین متعهد به سرمایهگذاری در پروژههای عظیم زیرساختی، شهرهای هوشمند (مانند نئوم)، انرژیهای تجدیدپذیر و فناوریهای پیشرفته در عربستان شد.
۲. امنیت انرژی و فراتر از آن:
چین بزرگترین خریدار نفت عربستان است. اما این توافق فراتر از خرید و فروش خام بود و شامل همکاری در پالایشگاهها، پتروشیمی، ذخیرهسازی استراتژیک نفت و حتی همکاری در زمینه انرژی هستهای صلحآمیز میشد.
۳. همکاریهای فناوری و نظامی:
بخش مهمی از این شراکت به انتقال فناوری اختصاص داشت؛ از جمله گسترش شبکه ۵G (با حضور شرکت هواوی)، هوش مصنوعی، فناوری فضایی و همچنین افزایش همکاریهای نظامی و برگزاری رزمایشهای مشترک.
۴. پیامد بزرگ و تاریخی (میانجیگری چین):
میوهی این شراکت استراتژیک و اعتماد متقابل ایجاد شده، کمتر از ۴ ماه بعد در مارس ۲۰۲۳ (اسفند ۱۴۰۱) نمایان شد؛ زمانی که چین با موفقیت میانجیگری کرد تا عربستان سعودی و ایران پس از سالها قطع رابطه، توافقنامه بازگشت روابط دیپلماتیک را در پکن امضا کنند. این رویداد نشان داد که چین نهتنها یک شریک اقتصادی، بلکه به یک بازیگر کلیدی امنیتی و سیاسی در خاورمیانه تبدیل شده است.
وضعیت کنونی:
امروزه حجم مبادلات تجاری دو کشور به رکوردهای تاریخی رسیده و همکاریها در حوزههایی مانند ساختوساز، گردشگری، و فناوریهای مالی (فینتک) همچنان با شتاب در حال گسترش است. این شراکت نشاندهنده تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه و تمایل کشورهای عربی خلیج فارس به متنوعسازی متحدان خود و کاهش وابستگی انحصاری به غرب است.
